Indicaties / Klachten

Aambeien zijn spataders rond de anus. Het is een veel voorkomende aandoening. Indien ze hinderlijk of pijnlijk zijn, kan chirurgisch worden ingegrepen.

Een abnormale verwijding (of spatader) van de aders die rond de anus liggen, kan zowel optreden aan het bovenste deel van het anale kanaal (interne aambeien) als in de lagere deel, ter hoogte van de anus zelf (externe aambeien); ze kunnen constant aanwezig zijn of niet. Bij volwassenen is dit een veel voorkomende aandoening; ze wordt bevorderd door constipatie (omwille van de druk die wordt uitgeoefend om stoelgang te maken) en door zwangerschap (omwille van een verhoogde druk op de aders). Er bestaat ook familiale voorgeschiktheid voor deze aandoening. De last die door aambeien wordt veroorzaakt, kan erg variëren en kan gaan tot hevige pijn en bloedingen.

De symptomen:

Aambeien veroorzaken vaak geen enkel symptoom. In het andere geval zijn er 2 essentiële symptomen: pijn en/of bloedingen.

• Pijn: soms gaat het gewoon om een zwaar gevoel aan de anus, veroorzaakt door een plaatselijke ontsteking van de verwijde ader, dit noemen we hemorroïdale anitis. Maar soms is de pijn erg hevig en nauwelijks te verdragen. Ze wordt veroorzaakt door een gespannen ader die zo gezwollen is dat er zich een uitstulping vormt aan de buitenkant van de anus (hemorroïdale prolaps). De patiënt kan ook hevige pijn voelen wanneer bloedklonters zich aan de binnenkant van de ader vormen (hemorroïdale trombose) waardoor een zwelling ontstaat die blauwachtig van kleur is, rond en hard bij aanraking

• Bloedingen: ook hemorroïdale rectorragie genoemd; de bloedingen worden veroorzaakt door letsels aan de kleine bloedvaten (capillairen) die de anus bevloeien en die in contact staan met de uitgezette zone van de aders. De gewoonlijk niet erg overvloedige bloeding heeft een helder rode kleur en ontstaat wanneer de patiënt stoelgang maakt. Het gaat meestal om een goedaardig symptoom. Telkens een bloeding optreedt, moet de patiënt een deskundige raadplegen zodat een grondig onderzoek van de anus, de endeldarm en de dikke darm kan worden uitgevoerd om de hypothese van een kanker aan één van deze organen uit te sluiten

Onderzoek van de anus:

Alhoewel zo'n onderzoek voor patiënt en deskundige niet prettig is, is zo'n onderzoek onontbeerlijk. Elke afwijking aan de anus (bloeding, pijn, irritatie, verdikking) kan een symptoom zijn van talrijke ziekten, waarvan sommige zeer ernstig (colorectale kanker bijvoorbeeld). Dank zij een onderzoek van de anus kan de deskundige een precieze diagnose stellen en een aangepaste behandeling voorschrijven waardoor de kansen op genezing toenemen.

De diagnose:

Ze wordt gesteld na een proctologisch onderzoek. Dit onderzoek omvat de palpatie van het endeldarm (rectaal toucher), een onderzoek van de rand van de anus (anale plooien) en eventueel een anuscopie uitgevoerd door middel van een buis voorzien van een optisch systeem en een verlichtingssysteem, de anuscoop of proctoscoop

Rubberbandje:

Deze behandelingsmethode kan erg makkelijk worden toegepast en is niet erg pijnlijk. Er is geen verdoving nodig. Voor de ingreep wordt aan de patiënt een laxeermiddel toegediend om het laatste deel van de darm leeg te maken. Voor deze kleine ingreep wordt de patiënt op een onderzoekstafel gelegd: de deskundige brengt een optische buis (rectoscoop) voorzien van een pincet in de endeldarm. Met het pincet wordt de aambei vastgegrepen en binnen in de rectoscoop getrokken. Het afbindapparaat wordt in werking gezet: het brengt elastische rubberbandjes aan rond de aambei. De rectoscoop wordt teruggetrokken en laat de aambei achter die nu is afgebonden met rubberbandjes. De aambei sterft af en verlaat korte tijd daarna het lichaam samen met de stoelgang.

De behandeling:

Vezelrijke voeding en voldoende vocht inname kunnen al veel voorkomen.

• Geneesmiddelen: de behandeling bestaat uit het toedienen van verschillende medicijnen: medicijnen tegen constipatie (laxeermiddelen), ontstekingsremmende middelen, stoffen die de bloedsomloop en de toniciteit van de aders moeten verbeteren

• Lokale behandeling: dit zijn zalven om infecties te voorkomen (antiseptische zalf) en om de pijn te verlichten (anesthetica), die op de aambeien worden aangebracht

• Ambulante verzorging: aambeien kunnen meestal ambulant worden verzorgd; soms zal een kleine ingreep nodig zijn: injecties in de spataders die ze verharden (scleroseren), afbinden van de basis van de aambeien waardoor de weefsels die ze vormen, afsterven (necrose), toepassing van koude om de aambei te vernietigen (cryotherapie), een kleine snee waardoor men de bloedklonter uitduwt

• Hemorroïdectomie: indien de behandeling geen resultaat geeft, of in de meest ernstige gevallen (grote uitwendige aambeien die makkelijk bloeden), worden de aambeien verwijderd tijdens een chirurgische ingreep die we hemorroïdectomie noemen. Dit gebeurt onder algehele verdoving. De nasleep is min of meer pijnlijk en vereist nauwgezette opvolging en verzorging. Het is belangrijk om tijdens de 10 dagen die volgen op de operatie, een te ernstige uitzetting van de anus te voorkomen. Daarom geeft men aan de patiënt olie-achtige laxeermiddelen die de doorgang van de ontlasting vergemakkelijken. Om infectie tegen te gaan neemt men een bad na elke stoelgang. De volledige genezing duurt 3 tot 6 weken.

Wanneer aambeien behandelen:

Aambeien moeten alleen worden behandeld indien ze ernstige hinder veroorzaken: overvloedige bloedingen, pijn. In de eerste plaats moet een deskundige nagaan of de aambeien geen andere aandoeningen verbergen (geslachtsziekten, kanker,...). Indien een behandeling noodzakelijk is, moet men zich ervan bewust zijn dat geneesmiddelen maar een beperkte doeltreffendheid hebben. Kleine chirurgische ingrepen (inspuitingen, rubberen bandjes) iets meer. Een chirurgische ingreep die de aambeien definitief verwijderd, moet worden uitgevoerd telkens de problemen ernstig zijn.

 Kruidengeneeskunde (fytotherapie):

• Akkerhoningklaver

• Kamille

• Muizedoorn

• Paardekastanje

• Smeerwortel

• Toverhazelaar

Chinese kruiden (TCM) Pillen/Capsules:

• Fang Feng Tong Sheng

Essentiële olie:

• Calendula

Note:
Aambeien zijn meestal een gevolg van onze Westerse leefwijze: we eten veel vezelarme voeding en we hebben te weinig lichaamsbeweging. Constipatie, hard persen en het gebruik van laxeermiddelen komen dan ook heel vaak voor. Bij de naturopathische behandeling van aambeien pakt men de grondoorzaken aan en worden vezelstoffen aan het dieet toegevoegd (bijvoorbeeld lijnzaad) waardoor de ontlasting zachter wordt. Daarnaast wordt lichaamsbeweging en een goede houding, knelling van de darmen voorkomen. Warme en koude kompressen stimuleren de bloedsomloop en verminderen het ongemak.

Pikant voedsel vermijden is één van de adviezen voor mensen met aambeien. Maar wetenschappelijk bewijs is er alsnog niet. In het kader van een onderzoek namen 50 mensen met een ernstige graad van aambeien een week lang een capsule tijdens de maaltijd. De helft kreeg capsules met poeder van pikante rode chili's, de andere helft kreeg een rood placebo. Er was geen enkel verschil in klachten. Mensen die graag pikant eten, moeten hun lievelingsgerechte